27 maart 2017

Hoe verder, 60 naar na het Verdrag van Rome?

 

Het is in moeilijke tijden dat in Rome de verjaardag werd gevierd van het verdrag dat de basis heeft gelegd voor de samenwerking, de vrede en de welvaart in Europa. Maar alle mooie woorden ten spijt, kan niemand ontkennen dat de uitdagingen waar de EU vandaag voor staat immens zijn: sociale dumping, het gemeenschappelijk landbouwbeleid, terugdringen van de bureaucratie, migratiestromen en bescherming van de buitengrenzen, een geloofwaardige defensie, de financiering van het EU beleid, en de onderhandelingen over de Brexit. En dan spreken we nog niet over de ontketende Erdogan, de geslepen Poetin en de narcistische Trump die elk op hun manier Europa onder spanning zetten.

In elk geval blijft de Europese constructie – ook zonder grote Europese droom - van levensbelang voor de stabiliteit van ons continent en om op het wereldtoneel niet helemaal gemarginaliseerd te worden als Europeanen. De idee om de economieën zo sterk aan mekaar te klinken dat onderling oorlog voeren geen optie meer kan zijn, blijft ook 60 jaar later nog razend actueel.

Recent lanceerde Commissievoorzitter Juncker een witboek met 5 mogelijke toekomstpistes. De idee om rond concrete projecten met de welwillende lidstaten vooruitgang te boeken, wint veld. De laatkomers moeten dan wel de kans krijgen om op een later tijdsstip aan te sluiten.  De eenvormige aanpak voor in de toekomst 27 landen tegelijk, stoot op zijn grenzen.  Ik hoop dat ons land en eigenlijk de ganse Benelux dan in alle nieuwe clusters zal terug te vinden zijn. Met onze open economie hebben wij meer dan andere landen baat bij Europese samenwerking. De Benelux is ook altijd een motor geweest van verdergaande samenwerking op Europees vlak. Aan deze Europese roeping moeten we trouw blijven.

 

Volg mij ook via

Volg mij op Flickr

Nieuwsbrief

Blijf op de hoogte, schrijf je in voor mijn nieuwsbrief.