Professionele ervaring

In het zweet van uw aanschijn...

Het studentenleven is zeer mooi maar begrensd in de tijd.  In 1992-1994 vervulde ik 18 maanden burgerdienst aan de K.U. Leuven.  Ik was er onder meer belast met de redactie en de editing van wetenschappelijke teksten, het voorbereiden en organiseren van studiedagen en congressen, administratie, begeleiding van studenten en de organisatie van persconferenties.

Op 1 september 1994 ging ik aan de slag als adjunct-directeur van Jesuit Refugee Service - Europe.  Dit is de Europese tak van een internationale NGO die wereldwijd werkzaam is met en voor vluchtelingen.  Vanuit mijn kantoor in Brussel volgde ik van nabij de wetgevende en administratieve regelgeving i.v.m. het asiel- en vluchtelingenbeleid in Europa.  Dit gebeurde in nauw overleg met andere NGO's.  De coördinatie van het JRS-E netwerk in 20 Europese landen was een hele klus.  Via JRS raakte ik nauw betrokken bij de internationale campagne om anti-persoonsmijnen te verbieden.  Hiervoor voerde ik actie in Genève, Maputo, Brussel, Oslo en Ottawa.

Van 1994 tot 1998 was ik tevens bijzonder wetenschappelijk medewerker (20%) aan de Faculteit Kerkelijk Recht in Leuven. Ik deed er vooral onderzoek naar vluchtelingen die omwille van hun geloofsovertuiging worden vervolgd. Ook de kerk-staatverhoudingen waren mijn werkterrein.
Ondertussen zag ik er professor Rik Torfs, wiens taalvirtuositeit ik erg kan genieten, uitgroeien tot een heuse B.V.

In januari 1998 werd ik fractiesecretaris van de CD&V-fractie in het Vlaams Parlement. Een zware job met veel variatie. De fractiesecretaris is politiek adviseur van de fractievoorzitter. Tot juli 1999 was dit Johan De Roo. Daarna werd hij opgevolgd door Eric Van Rompuy, de flamboyante CVP-jongeren voorzitter uit de jaren '70. De fractiesecretaris leidt de ploeg van wetenschappelijke en administratieve fractiemedewerkers, coördineert de samenwerking met de partij en de andere fracties en wordt geacht voor alle logistieke problemen die parlementsleden ondervinden een oplossing te vinden.

Eind juli 2004 kreeg ik de vraag om kabinetssecretaris te worden bij Kris Peeters, Vlaams minister van Openbare Werken, Energie, Leefmilieu en Natuur. Ik heb de politiek al van vele zijden kunnen bekijken, maar werken op een kabinet was voor mij iets nieuws. Naast de organisatie (personeel, logistiek, financiën) van het kabinet, ben ik ook aangesteld als verbindingsman van het kabinet met het Vlaams Parlement en de CD&V-fractie. Ik volg ook de werkzaamheden van het Sectorcomité XVIII, de hervorming van de Vlaamse overheid in het kader van Beter Bestuurlijk Beleid en ben ook de klachtenbehandelaar voor het kabinet.

In december 2005 volgde ik Walter Otten op als burgemeester van Kasterlee.
Op 30 april 2008 legde ik de eed af als Vlaams volksvertegenwoordiger. In het Vlaams Parlement zet ik me in voor goed bestuur, voor internationale solidariteit, voor christelijke waarden, voor religieuze vrijheid, voor een inburgeringsbeleid met rechten en plichten, voor Kempense dossiers, voor levenskwalteit op het platteland, voor een efficiënte overheid en de Nederlandse taal.

Beide functies combineren kan alleen door hard en veel te werken, waarbij een werkweek van 80 uren eerder de regel dan de uitzondering is. De moderne communicatiemogelijkheden vormen ook een grote hulp om kort op de bal te spelen en langdurige vergaderingen te vervangen door korte telefoontjes.
De combinatie van werken op nationaal en lokaal vlak ervaar ik zelf als uiterst boeiend en stimulerend.

 

Volg mij ook via

Volg mij op Flickr

Nieuwsbrief

Blijf op de hoogte, schrijf je in voor mijn nieuwsbrief.