28 augustus 2017

Waarom heeft de Kempen nood aan een residentiële drugopvang?

 

Ook de Kempen blijft niet gespaard van drugsverslaving en alle ellende die dit meebrengt voor de verslaafden,  hun omgeving en de ruime  samenleving. Een  groot aantal misdrijven hebben een druggerelateerde component. Meestal gaat het om cannabis, GHB, cocaïne, en in iets mindere mate om speed en xtc. Magistraten getuigen dat daders van misdrijven die kampen met drugsverslavingen, vaak al een heel traject van begeleidingen achter de rug hebben. Maar zonder een intensieve residentiële begeleiding zijn er voor deze groep maar bitter weinig toekomstperspectieven.

Daarom pleiten onder meer door de regionale CD&V mandatarissen  voor een residentiële drugsopvang in de Kempen. Als dit deel uitmaakt van het gamma drughulpverlening waarmee het gerecht kan werken, dan kunnen gerichter initiatieven ontstaan tussen justitie en de drughulpverlening en zijn er meer mogelijkheden om iemand juridisch afdwingbare voorwaarden op te leggen.

Het gebrek aan doorstroming vanuit de gevangenis naar een residentiële hulpverlening is een groot probleem omdat het voor de instellingen van andere regio’s veel moeilijker is om met verslaafden uit de Kempen een volledig traject af te leggen. Zij kennen de instrumenten niet zo goed die de Kempen  biedt met het oog op een re-integratie. Met als gevolg dat de overgang bruusk is voor wie de instelling verlaat. De betrokkene komt terug naar onze regio terwijl zijn nazorgprogramma niet optimaal is. Vaak zoekt men dan oude vrienden op wat de kans om te hervallen vergroot. Om nog wat meer druk op de ketel te zetten, heb ik het dossier alvast geagendeerd op de Conferentie van Kempense burgemeesters van september.

 

 

 

 

Volg mij ook via

Volg mij op Flickr

Nieuwsbrief

Blijf op de hoogte, schrijf je in voor mijn nieuwsbrief.