C van commentaar

12-11-2012

Waarom verdient de EU de Nobelprijs voor de vrede?

 

11 november is een dag van reflectie rond oorlog en vrede. 1815, 1870, 1914, 1940: om de 40 à 50 jaar gingen Frankrijk en Duitsland elkaar te lijf. Het leek onvermijdelijk. Tot ze als Europeanen hun lot aan mekaar gingen verbinden in de EGKS, Euratom en de Europese economische gemeenschap. Ondertussen zwijgen de wapens al bijna 70 jaar. Oorlog heeft plaatsgemaakt voor samenwerking en de motor hiervan is de Europese Unie.

 

Europa klinkt steeds meer als eurocrisis. De weg naar een sociaal Europa is nog lang. En er spelen nog vaak nationale belangen mee in de besluitvorming. De euroforie heeft inderdaad plaats geruimd voor euroscepsis. Europa lost niet al onze problemen op, zoveel is duidelijk. Maar zeker op 11 november kan je niet om de enorme verdiensten van het Europese project heen. Tussen de EU partners heerst een duurzame vrede. De grenzen vervagen en de uitwisselingskansen nemen toe. Conflicten worden via politieke, diplomatieke of juridische weg opgelost. De wederzijdse afhankelijkheid is heel groot. Hadden onze voorouders ooit kunnen dromen dat wij in 2012 in zo’n vredig Europa zouden wonen?

 

Ward Kennes

Burgemeester van Kasterlee

Vlaams volksvertegenwoordiger

Welkom bij CD&V. Onze websites maken gebruik van cookies om jouw gebruikservaring te optimaliseren. Lees onze Cookies Policy voor meer informatie. Ons cookiebeleid en deze voorkeuren gelden voor alle CD&V-websites. Door op 'Akkoord' te klikken, ga je akkoord met de geselecteerde cookies.